غریبه ای در میان آشناها

آقا جان، هیچ چیز به اندازه نام شما، دلم را به ولوله نمی اندازد تانامتان می آید، مثل این است که جانم را رعدوبرق میزند ...

دلت را میشکنند با قضاوت امان از این همه حرف شکایت به اشک چشم و غم های سینه ندارم من هیچ گونه کینه ولیکن باچندحرف شکستم سخن با غیر نگویم گرچه خستم همینجا میکنم اتمام دردم مگویم من هیچ که بازمردم...