صدایت همان تنفس زنده ی گلبرگ های خشکیدست...

صدای تو،

همان صدای خوردن باران به شیشه هاست

همان شعر های خیسی که هرگز گفته نشد

فقط باریده شدند

فریاد هایی که از نگاه تو

هی نادیده شدند

هق هق های شبانه،

میشود موردعلاقه ترین اهنگ من

و اشک های شبانه

میشود بهترین شعر های ناگفته ی من....

+بی هیچ مخاطب خاصی+

غریبه ای در میان آشناها...